Gürsel İleri - Kasım Ve Anılar

Kasım
Akşamüstü
Son yağmur taneleri de az önce düştü
Islak yollar ıssız ve hüzünlü
Karanlık daha bir erken çöktü
Çıkmaz sokağa bakıyor pencerem
Şu yalnızlık çok tuhaf
Ürpertiyor beni cama vuran gölgem
Serin bir rüzgâr esiyor
Uçuşuyor yollarda sararmış yapraklar
İşte bir yaz daha geçti
Bir yıl daha bitti, tükendi ömürden
Pencereden dışarıya bakıyor
Uzaklara dalıyor
Ve
Hafifçe kapanıyor gözlerim
Bir çocuk görüyorum
Okuldan eve dönüyor
Ben o çocuğu tanıyorum
Çünkü
Bu ak düşmüş saçların
Yorgun yılların izini taşıyan
Şu yüzün ardında
Ben o çocuğu her gün görüyorum aynada
Az önce kitapçıdan aldığı
Bir Tom Braks bir de Gordon var çantasında
Cuma günlerini çok seviyor
Ve bir şeyler atıştırırken
Çizgi roman okumayı
Ayakkabılarını çıkarıp eve girdiğinde
Yanan sıcacık sobayı
Üstünde kaynayan çayın buğusunu
Güzel bitiyor ya sonu
Onun için çok seviyor çizgi romanları
Kötüler buluyor layık oldukları cezaları
Oysa
Hayal dünyası başka
Ekmek kavgası başka
Belki de onun için
Hayatın gerçekleri düşlere hasım
Kasım
Hüzün ayı diyorlar ya
Yakışıyor da ona bu isim
Yollara dökülmüş sarı yaprakları
Serin bir rüzgâr önüne katıyor
Kasım, sararmış yapraklar ve hüzün
Her nedense
Jeriko ile Agony’i getiriyor aklıma
Belki de Agony’inin karamsar yüzü
Ceylan Gözü ve Jeriko’nun ayrılıkla, acıyla dolu aşkları
Sebep buna
Canlanan anılar imza atıyor bu kasım akşamına
Hava iyice karardı
Hala pencereden dışarıya bakıyorum
Çantasında çizgi romanlarıyla
Evine giden çocuk, sıcacık yuvasına vardı çoktan
Ben o çocuğun öyküsünü biliyorum
Çünkü ben o’yum
Ve ben hala çizgi romanlarımı elime aldıkça
Tekrar aynı çocuk oluyorum…

Gürsel İLERİ
Bilgilendirme
Yorum Ekleyebilmeniz için Sitemize Kayıt Olmanız Gerekmektedir.